Zaburzenia jedzenia

Co to są zaburzenia jedzenia?

Istnieje wiele sądów na temat podłoża zaburzeń jedzenia. Pojawiają się w okresie adolescencji i znacznie częściej występują u kobiet niż u mężczyzn. W Polsce w ostatnich latach obserwuje się wzrost zachorowania na zaburzenia jedzenia. Przy wyjaśnieniu tego zjawiska należy wziąć pod uwagę czynniki społeczno-kulturowe a ściślej – lansowany przez media model „idealnej” sylwetki, urody. Szczupłość staje się modna ale zarazem niebezpieczna, gdyż zakłada kontrolę jedzenia, co może być pierwszym krokiem do anoreksji, bulimii lub napadowego objadania się. Zaburzenia jedzenia związane są m.in. z niskim poczuciem własnej wartości oraz identyfikacją siebie poprzez chorobę. Terapia pomaga zmieniać to, pomaga budować stabilne poczucie własnej wartości oraz pomaga budować prawdziwą tożsamość, opartą na silnych, realnych fundamentach.

Wyróżnia się trzy rodzaje zaburzeń jedzenia:

- Anoreksja nervosa - to bezwzględne dążenie do szczupłości, dotyka obecnie coraz częściej nie tylko bardzo młode osoby, ale również dorosłe kobiety. Choroba cechuje się odmawianiem utrzymania prawidłowej wagi ciała, co jest realizowane przez restrykcyjne diety (lub całkowite odmawianie jedzenia), forsowne ćwiczenia, przeczyszczanie, czasem wymioty. Utrzymuje się przekonanie o nadwadze, nawet przy skrajnym wychudzeniu. Anoreksja wiąże się z izolacją od otoczenia, depresją oraz wysokim ryzykiem śmierci z powodu wyniszczenia organizmu.

- Bulimia nervosa - inaczej „żarłoczność psychiczna”, nazwana tak od słowa bulimis, oznaczającego „wilczy apetyt”. Główny mechanizm tej choroby polega na nawracających epizodach przejadania się, po których następuje gwałtowna potrzeba pozbycia się nadmiaru pokarmu np. poprzez doprowadzanie do wymiotów lub nadużywanie środków przeczyszczających. Chorzy na bulimię mają skłonność do impulsywnego przyjmowania bardzo dużych ilości pokarmu, prawie bez przeżuwania go. Po takich epizodach pojawia się silne poczucie winy. Problemem jest również stałe myślenie o wadze, wyglądzie i podporządkowanie temu wszystkich sfer życia. Nieleczona bulimia prowadzi do spustoszenia i wycieńczenia organizmu, a w skrajnych przypadkach może nawet prowadzić do śmierci.

- Napadowe objadanie się – jedzenie staje się odpowiedzią na różnorodne emocje. Zapewnia poczucie bezpieczeństwa, pomaga unikać stresujących sytuacji, znieczula emocjonalny. Osoby tracą kontrolę nad ilością przyjmowanego pokarmu, ponieważ jest to jedyny znany im sposób na osiągnięcie ukojenia i spokoju. Chorzy nie podejmują działań służących pozbyciu się pokarmu, choć czasem mają za sobą całą historię nieudanych diet. Często choroba prowadzi do otyłości i związanych z nią chorób somatycznych oraz do wielu problemów emocjonalnych.

Zastosowanie psychoterapii grupowej w leczeniu 

ZABURZEŃ JEDZENIA

Zakłada się, że zaburzenia jedzenia (anoreksja, bulimia, napadowe objadanie się) często wiążą się z trudnościami, jakich człowiek doświadczał w przeszłości. Występujące objawy stanowią zastępczy sposób wyrażania emocji, czy wyraz potrzeby kontroli nad samym sobą. Praca w grupie skoncentrowana jest na rozpoznawaniu swoich nieświadomych wzorców funkcjonowania i ich powiązań z przeszłością. Uczestnicy mogą także uczyć się nowych form zachowań, poprzez przekraczanie swoich ograniczeń oraz mogą też badać wpływ relacji z ludźmi na swoje funkcjonowanie. Terapia grupowa pomaga lepiej poznać siebie oraz polepszać funkcjonowanie w zakresie radzenia sobie z codziennymi problemami. Terapia pomaga osobom, które cierpią z powodu zaburzeń jedzenia w następujących obszarach:

-objawów (zmniejszając bądź całkowicie eliminując objawy; normalizując nawyki żywieniowe);

-wglądu psychologicznego (poprzez zrozumienie funkcji i znaczenia psychologicznego występujących objawów oraz źródeł choroby);

-emocji (poprzez naukę umiejętności adekwatnego rozpoznawania, nazywania i wyrażania uczuć);

- ciała (poprzez pogłębienie kontaktu z własnym ciałem);

-relacji z ludźmi (poprzez lepsze poznanie siebie i swojego funkcjonowania w relacjach interpersonalnych oraz nauce budowania głębszych i bardziej satysfakcjonujących relacji z ludźmi).